تبلیغات
خواص شیمیایی

:درباره وبلاگ

:آرشیو

:نویسندگان

:آخرین پستها

آماروبلاگ

یکشنبه 15 خرداد 1390-03:21 ب.ظ



نگاه کلی

دی‌اکسید کربن یکی از گازهای موجود در اتمسفر می‌باشد. این گاز از سوختن مواد آلی در حضور اکسیژن کافی ایجاد می‌شود و گازی بی‌رنگ و بی‌بو می‌باشد. گیاهان از دی‌اکسید کربن در فرایند فتوسنتز برای ساختن کربوهیدراتها استفاده می‌کنند و با جذب آن ، اکسیژن آزاد می‌کنند. موجود در اتمسفر بعنوان سپر حرارتی زمین عمل می‌کند و با اثر گلخانه‌ای طبیعی مانع از سرد شدن زمین می‌شود. البته غلظت‌های بالای دی اکسید کربن در جو ، که از سوخت‌های فسیلی حاصل می‌شود، بعنوان آلاینده جوی بشمار می‌رود.


img/daneshnameh_up/c/cb/carbon-dioxide-b-150.jpg

خواص دیاکسید کربن

دی‌اکسید کربن گازی بی‌رنگ می‌باشد که تنفس آن در غلظت‌های بالا باعث ایجاد مزه ترش در دهان و احساس سوزش در بینی و گلو می‌شود (عمل خطرناکی که در آن احتمال خفه شدن شخص بالاست). این اثر ناشی از حل شدن در بزاق دهان و تولید محلول اسیدی ضعیفی به نام اسید کربونیک می‌باشد.

مولکول دی‌اکسید کربن خطی و دارای دو پیوند دوگانه بین کربن و دو اتم اکسیژن می‌باشد. ماده‌ای غیر قطبی می‌باشد و در دمای پایین تر از 78- درجه سانتیگراد متراکم شده و جسم سفید رنگ جامدی به نام یخ خشک ایجاد می‌کند. دی‌اکسید کربن مایع فقط تحت فشار خاصی تشکیل می‌شود. به میزان کمی در آب حل می‌شود و اسید ضعیف اسید کربنیک تولید می‌کند که آن هم بطور جزئی به بی‌کربنات و کربنات تفکیک می‌شود.


img/daneshnameh_up/d/dc/co2_large.jpg

 خواص بیولوژیکی

از سوختن چربی‌‌ها و قند در حضور اکسیژن طی فرایند تنفس سلولی در بدن جانداران تولید می‌شود. در جانوران بزرگ از تمام بافت‌ها بوسیله خون جمع شده و وارد شش‌ها شده و از آنجا با عمل بازدم بیرون داده می‌شود. مقدار در هوای دم یک درصد و در هوای بازدم 4.5 درصد می‌باشد، تنفس مقدار زیادی از آن باعث مسمومیت در انسان و سایر جانداران می‌شود.

هموگلوبین خون می‌تواند با اکسیژن و پیوند ایجاد کند، اگر غلظت بالا باشد، هموگلوبین‌ها با اشباع می‌شوند و توانایی حمل اکسیژن را ندارند. به همین علت است که در مکان‌های با تهویه ناکافی ، فرد دچار مشکلات تنفسی بدلیل انباشته شدن می‌شود.

خواص فیزیکی دیاکسید کربن

دی‌اکسید کربن

نام

فرمول شیمیایی

44gr/mol

وزن مولکولی

54- درجه سانتیگراد

نقطه ذوب

0.145 گرم در 100 گرم آب

قابلیت انحلال

78- درجه سانتیگراد

نقطه جوش

1.6gr/cm^3 جامد

دانسیته

298kْ در 1.98gr/cm3

گاز

قندها یا ساکاریدها ، ساده‌ترین کربوهیدراتها هستند. قندها به قندهای ساده یا مونوساکاریدها ، دی‌ساکاریدها و پلی‌ساکاریدها طبقه ‌بندی می‌شوند. اکثر قندها در طبیعت وجود دارند. بعضی از آنها ساختار بدن سلولهای زنده را تشکیل می‌دهند و برخی طبیعت را می‌سازند. با مواد قندی موجود در طبیعت آشنا می‌شویم.



ادامه مطلب

نظرات() 

تاریخ آخرین ویرایش:- -
یکشنبه 15 خرداد 1390-02:52 ب.ظ



طلا با آب، هوای خشک یا مرطوب، اکسیژن(حتی در دمای بالا)،اوزون،نیتروژن، هیدروژن، فلوئور، ید، گوگرد و هیدروژن سولفید در شرایط طبیعی واکنشی ندارد.سولفوریک اسید، هیدروکلریک اسید،هیدروفلوئوریک اسید، فسفوریک اسید و بخش عمده ای از اسیدهای آلی چه رقیق باشند و چه غلیظ، در دمای بالا حتی در نقطه جوش، اثری بر طلا ندارند.
اگر یک هیدروهالیک اسید با یک عامل اکسنده مانند نیتریک اسید، یک هالوژن، هیدروژن پراکسید یا کرومیک اسید ترکیب شود میتواند طلا را در خود حل کند.
طلا همچنین در یک ترکیبی از آب و هالوژن (فرایندPlattner) و در سلنیک اسید نیز میتواند حل گردد.
محلول آبی هیدروکسیدهای فلزات قلیایی، نمکهای فلزات قلیایی اسید های معدنی سولفیدهای فلزات قلیایی به طلا حمله نمیکنند. همچنین طلا در محلول های سیانید های فلزات قلیایی در حضور اکسیژن (شکل فوق) یا دیگر عوامل اکسنده نظیر سیانوژن برومید(فرایند Diehl)،
4-
نیترو بنزوئیک اسید و 3- نیتروبنزن سولفونیک اسید حل میشود.
همچنین طلا میتواند از طرف محلولهای سدیم تیوسولفات در حضور اکسیژن و همچنین محلولهای پلی سولفید فلز قلیایی نیز مورد حمله قرار گیرد. طلا شدیدا با پروکسیدهای فلز قلیایی واکنش میکند. فسفاتهای فلز قلیایی و بوراتها و نمکهای فلز قلیایی اسیدهای معدنی بر طلا بی اثرند بنابراین میتوان از آنها برای حذف ناخالصی های طلا استفاده کرد.
طلا به آسانی با کلر خشک(بدون آب) واکنش میدهد. ماکزیمم فعالیت در 250 درجه سانتیگراد اتفاق می افتد و مینیمم آن در 475 درجه.
بازیابی طلا از محلول به روش احیای شیمیایی یا روش Electrolytic Deposition (رسوبگیری الکترولیتیکی) امکانپذیر است. مثلا برای کمپلکس تتراکلرو اوریات(III) میتوان از عوامل کاهنده ای نظیر: نمک آهن(III)، نمک قلع(II)، دی اکسید گوگرد، هیدرازین، نمکهای هیدرازونیوم، اسید اگزالیک یا آسکوربیک اسید استفاده کرد.

مبادله گرهای یونی که برای بازیابی طلا از محلول بکار میروند برخی مواقع این کمپلکس را به فلز طلا احیاء میکنند. نتایج مشابهی با کربن فعال هم بدست آمده است.
طلا میتواند با بسیاری از فلزات ترکیب شود. در فرایندهای متالوژیکی کلاسیک (مانند فرایند Lead Blast Furnac کوره دمش سرب و فرایند کوره ارتعاشی برای سنگ معدن مس) طلا و نقره از راه یکسانی پیروی میکنند.
روی، مس و سرب همچون یک عامل جمع کننده برای طلا از میان اشکال آلیاژی عمل میکنند. از فلز روی جهت برداشتن طلا از سرب آب شده در فرایند Parkes استفاده میشود.

طلا بخوبی با جیوه در دمای اتاق ایجاد ملغمه میکند. این ویژگی میتواند در فرایند ملغمه سازی و طلایی کردن بکار رود.
فرمهای کلوئیدی طلا به شدت رنگ قرمز یا بنفش دارند. تقریبا تمام ترکیبات طلا در حالت اکسایش +1 و +3 هستند.
حالات اکسایش +2 و +5 هم شناخته شده اند. ترکیبات بی متالیک طلای (II) معمولا با ترکیبات طلای +1 و +3 ترکیب میشوند.

معرفی برخی ترکیبات مهم طلا:

- پتاسیم دی سیانو اوریات(I):

K[Au(CN)2]

کریستالی بیرنگ است که به سهولت در آب و الکل حل میشود ولی در استن و اتر نامحلول است. حلالیت آن در آب قویا وابسته به دماست. در برابر نور و هوا حساس نیست و در محلول آبی با pH بالای 3 پایدار است.
این کمپلکس از سه طریق تهیه میشود:
1 –
از طلای فولمیناته(فولمینات:نمک اسید فولمینیک که حاوی بنیان منفی CNO است)
2 –
از هیدروکسید طلای (III)
3 –
الکترولیز
البته روش سوم بسیار متداولتر بوده و روش اول بسیار خطرناک است.

طلای فولمیناته از یک محلول اسید تترا کلرو اوریک (III) با افزودن مقدار زیاد از محلول آمونیاک ته نشین میگردد. اجزای طلای فولمیناته دقیقا معلوم نیست. مقدار کلرید رسوب با افزایش آمونیاک، کاهش می یابد. در اکثر مواقع نمی گذارند تا طلای فولمیناته خشک گردد چون در این حالت بسیار قابل انفجار است. طلای فولمیناته باید بخوبی با آب دیونیزه جهت حذف کلر شسته شود چونکه یونهای کلر در فرایند آبکاری(Electroplating) دخالت میکنند. پس از شستشو، رسوب در مقدار کمی محلول پتاسیم سیانید حل میکنند. ادامه کار، فیلتراسیون، تغلیظ و کریستالی کردن است.

- تترا کلرو اوریک(III) اسید:

H[AuCl4]
این ترکیب به فرم تتراهیدرات کریستالی شده و رنگ زرد کم رنگی دارد و جزو کریستالهای آب شونده میباشد. به آسانی در آب حل میشود. در الکل و اتر هم محلول است. این ترکیب از حل کردن طلا در تیزاب سلطانی گرم بدست می آید. برای حذف باقیمانده نیتریک اسید، محلول را با تبخیر کردن غلیظ میکنند و افزایش هیدروکلریک اسید را تکرار میکنند و ماحصل ذوب شده را در دیشهای چینی میریزند. مذاب در طول سرد شدن باید از رطوبت بدور باشد. سپس سخت شده و در نهایت آنرا پودر میکنند.
از این ماده برای تهیه دیگر ترکیبات مورد نیاز طلا استفاده میشود. همچنین از این ماده برای تهیه شیشه یاقوتی طلایی، طلای ارغوانی و بعنوان رنگدانه ارغوانی برای میناکاری سرامیک استفاده میشود.

- سدیم دی سولفیتو اورات (I):

Na3Au(SO3)2

این ماده بطور نسبی در حالت جامد پایدار نیست و به حالت کریستالی وجود ندارد. این ترکیب در محلولهای قلیایی ضعیف با pH بیش از 8.5 پایدار است. حتی اگر در معرض گرما یا نور قرار داشته باشد. روشهای تهیه آن از طرق زیر است:
1 –
از طلای فولمیناته
2 –
از هیدروکسید طلای(III)

در روش اول طلای فولمیناته را در محلول رقیق سدیم هیدروژن کربنات با هم زدن حل میکنند.سپس سدیم سولفیت اضافه میشود(البته بجای سدیم سولفیت ممکن است از گاز دی اکسید گوگرد نیز استفاده شود). ماحصل در 70 درجه سانتیگراد هم زده میشود تا شفاف گردد. pH باید بالای 9 نگهداشته شود. که با افزایش محلول سدیم هیدروژن کربنات قابل حصول است. سپس آنرا تا 90 درجه سانتیگراد حرارت میدهند. مقدار طلای محلول را در 100 g/L نگهمیدارند.(اگر کمتر از این مقدار باشد با تبخیر کردن محلول مقدارش را زیاد میکنند و اگر بیشتر از این مقدار باشد با آب دیونیزه آنرا کم میکنند). این غلظت برای فرایند آبکاری بسیار مناسب است.
سدیم سولفیتو اورات(I) در برخی مواقع در حمام آبکاری بر پتاسیم دی سیانو اورات(I) برتری دارد. این حمام ها بخصوص برای تهیه مفتول یا پوششهای مقاوم در برای سایش، همچنین برای طلای سفید و آبکاری طلای گلی(rose-gold) سودمندند.

بازیابی طلا از آلیاژهای آن:
برای بازیابی طلا از آلیاژهای آن تا حدی که خلوص 30% داشته باشد از فرایند Miller استفاده میشود که روش تجاری این کار محسوب میگردد. در این فرایند خلوص و کیفیت طلا بین 5/99 – 6/99 % میباشد.
فرایند Miller بر پایه عدم پایداری کلرایدهای طلا در بالای 400 درجه سانتیگراد استوار است. دمای مورد استفاده 1100 درجه سانتیگراد است. از آنجائیکه نقره و فلزات اصلی در واکنش با کلر به حالت پایدار خود میرسند. در این دما AgCl و CuCl ذوب میشوند و در لایه تفاله جمع میشوند. کلرید دیگر فلزات نظیر PbCl2 ، FeCl2 ، CuCl2 در این دمای واکنش تبخیر میشوند.




نظرات() 

تاریخ آخرین ویرایش:- -